De column van Henk Molhuysen 10-02-2005
De koning heeft zijn zet gedaan��.en nu?
Op het moment dat ik deze column schrijf, is het alweer meer dan een week geleden dat de koning van Nepal dus de zaakjes heeft overgenomen. Zuiver gezegd; een staatsgreep, dus!
De meningen in Nepal zijn verdeeld over deze stap. In feite is Nepal nu in 1 klap weer terug bij af. De situatie van voor 1990 is �in ere� hersteld en de democratie is dus naar de knoppen. In naam belooft de koning dat hij de mensenrechten zal respecteren en de democratie zal handhaven. Echter, zijn daden wijzen tot nu toe op iets anders. Alle rechten van de bevolking zijn zo�n beetje ingetrokken. Demonstraties tegen de koning zijn verboden. Zes maanden mogen kranten geen onvertogen woord over de koning schrijven. Mobile telefoons zullen voor een lange tijd niet functioneren. Het leger en de security forces mogen iedereen zomaar arresteren waarvan verdacht wordt dat hij of zij actie wil ondernemen tegen de ontnomen rechten.
Dit lijstje kan ik nog veel langer maken maar bovenstaande geeft toch wel een beeld van hoe de koning nu op dit moment met mensenrechten en democratie omgaat.
Neem ook nog eens op de valreep mee dat de regering en het leger verklaren dat er 40 tot 50 mensen zijn gearresteerd of huisarrest hebben maar dat via ondergrondse kanalen wordt gesproken over zeker duizend mensen die beroofd zijn van hun vrijheid.
Het leger heeft verklaard dat ze nu de Mao�sten keihard gaan aanpakken en tegelijk roept de regering de Maos op om te komen praten. Wat een contradictie!!!! Na een regelrechte oorlogsverklaring van het leger iemand uitnodigen om te komen praten is wel erg ongeco�rdineerd.
Hoe sterk staat de koning in zijn handelen?
Ik denk dat hij een enorm risico neemt. Hij beloofd het volk dat hij in drie jaar tijd de problemen met de Maos zal oplossen, corruptie zal uitroeien en verkiezingen zal houden. Een mooie belofte maar haalbaar?
De vorige, door hem aangestelde en inmiddels ontslagen regering kraag de opdracht om de Maos naar de onderhandelingstafel te brengen en om in april verkiezingen te houden. Door zijn uitspraak dat nu binnen drie jaar te doen, geeft hij al aan dat hij die regering dus een onmogelijke taak heeft gegeven. In zijn handelen dus een tegenstrijdigheid en dat feit alleen al verzwakt zijn geloofwaardigheid.
Hij beschuldigt de vorige regeringen ( in 15 jaar heeft Nepal 14 regeringen gehad) van corruptie, zakkenvullerij en alleen maar denkend aan hun eigen welzijn. Hij wil dit nu keihard aanpakken maar hoe? Hijzelf is ook niet helemaal schoon van overmatig geldgebruik. Ik heb al eens aangegeven dat hij 650 miljoen roepies nodig heeft voor zijn hofhouding en priv�-zaken terwijl de vorige koning het kon doen met 150 miljoen. Ook heeft deze koning heel veel zakelijke belangen in veel Nepalese bedrijven en die zal hij ook niet willen opgeven.
Nu zijn er al hier en daar wat mensen, die in hogere en lagere regeringsfuncties werken, opgepakt en zullen zich moeten verantwoorden voor corruptie.
Zelfs is er een loketambtenaar die regelmatig 200 of 500 roepies vroeg voor het schrijven van een brief, die eigenlijk gratis moet worden verstrekt, opgepakt. Natuurlijk een praktijkvoorbeeld van vlugge aanpak maar kunnen we dit echt zien als aanpak? Ik denk het niet. In Nepal is grote en kleine corruptie ingeburgerd gedurende vele honderden jaren en krijg dat er maar eens uit in drie jaar.
In feite staat de koning niet zo zwak als de vorige regeringen maar echt sterk staat hij ook niet.
Hij heeft al onder druk bakzeil moeten halen ten aanzien van de communicatie. Onder druk van het zakenleven en verschillende diplomatieke kanalen (Engeland, India) heeft hij dus telefoon en internet weer geactiveerd. Zijn bedoeling was om alle communicatie op te heffen totdat de Maos voldoende verzwakt zouden zijn.
Recent is er een bericht uitgelekt dat de koning zich heeft laten ontvallen dat hij hoopt dat het leger hem steunt en dat hij op die manier zijn troon kan behouden. Is dit niet het tonen van je eigen zwakheid? Een bedenkelijke uitspraak die de totale macht van het militarisme aantoont in het huidige Nepal. Ook het feit dat er afkeuring uit de westerse wereld is gekomen en zelfs van de grote �vriend� India kwam er totale afkeuring over het afschaffen van de democratie in Nepal, geeft aan dat de koning erg alleen staat. We moeten zeker niet vergeten dat Nepal heel erg afhankelijk is van India. Nepal is een heel groot importland en dat verzwakt ook weer de positie van nu.
Conclusie is dat hij zijn troon op het spel heeft gezet.
Het toerisme
De meningen hierover lopen uiteen. Er zijn geluiden die weergeven dat men denkt dat het toerisme verder zal dalen naar een ongekend dieptepunt. Ik denk het niet. Nepal heeft iets magisch. De bevolking is vriendelijk en het land heeft zoveel mooie kanten. Nog steeds is reizen naar Nepal in de ogen van de westerse wereld erg goedkoop ondanks het feit dat we als toerist veel en veel meer moeten betalen voor allerlei diensten dan de Nepalees. Iets, waar ik het niet helemaal mee eens ben maar wel begrijpelijk vindt.
Anderen zeggen dat nu juist het toerisme weer goed zal toenemen. Het is immers inderdaad rustiger in het land. Of is het misschien een valse rust? We weten immers niet meer wat er in de afgelegen gebieden van Nepal gebeurd. Daar wordt met geen woord meer gerept in de media. Ik denk zelf dat het toerisme geen geweldige opgang zal hebben maar wel zal toenemen. Hopelijk heb ik daarin gelijk!
De toekomst!
Wat zal de toekomst ons dus nu brengen? De vorige koning heeft onder een enorme druk van de bevolking de democratie (demonstraties, rellen, enz.) moeten accepteren. Een volk in een klap afpakken waar het zelf voor heeft gevochten, vraagt om problemen. Hoe lang accepteert het volk zijn stappen? Hoe lang geeft het volk hem krediet om te bewijzen dat hij echt gaat doen wat hij beloofd?
Gezien eventueel verlies van de troon, als hij niet zijn beloftes nakomt, hoop ik dat in dit geval de bevolking als overwinnaar uit de bus zal komen.
Mijns inziens is de nabije toekomst cruciaal en ik geef de koning het voordeel van de twijfel. Kijken wat hij de komende drie maanden bereikt en dan gaan we weer eens op langere termijn denken.
Laten we met zijn allen hopen dat Nepal een land gaat worden waar vrede zal heersen en waar de menselijke waarden de boventoon gaan voeren.
Bereikt de koning dit, dan zal ik hem hoog op mijn lijstje van rechtvaardige mensen zetten en krijg ik zelfs geloof in een actieve monarchie.
